Π.Π. Θα θέλατε να μιλήσετε για το βιβλίο σας «ΤΑ ΑΧ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» και τι αποτέλεσε το εσωτερικό έναυσμα για τη συγγραφή του;

Γ.Μ. Το επιφώνημα «ΑΧ» από τον τίτλο, δεν προσφέρεται ως μία απλή επιφανειακή χρήση, αλλάαποκαλύπτει πολλά για τον τόνο, το συναίσθημα και εσωτερική κατάσταση του γράφοντος. Ηεκφορά λοιπόν, του « ΑΧ», έχει ως αποδέκτη το σύνολο του κόσμου. Λειτουργεί ως υπαινιγμός τουπόνου, των επιθυμιών και των αδυναμιών των ανθρώπων, που πλήττονται από ανάλγητες, χωρίςηθικό έρεισμα εξουσίες και ενώ πίσω από τις υποσχέσεις τους κρύβονται συμφέροντα και εκμετάλλευση. Όλη αυτή η δυστοπική κατάσταση, ήταν εκείνη που αποτέλεσε το «εσωτερικό μου έναυσμα» και μου έδωσε την ώθηση να προχωρήσω στην συγγραφή του.


Π.Π. Πώς θα παρουσιάζατε στο κοινό σας το έργο « ΤΑ ΑΧ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» και τι σημαίνει γιαεσάς αυτός ο τίτλος;

Γ.Μ. Θα το παρουσίαζα , ως ένα έργο που συνιστά μία δριμεία πολιτική σάτιρα το πλείστον, που εστιάζει στην παρακμή της πολιτικής ζωής και στην αποθέωση της μετριότητας ως κυρίαρχης αξίας και όπως προειδοποιεί ο Πλάτωνας στην Πολιτεία ότι: όταν οι άριστοι( όχι τα αυτοαποκαλούμενα κακέκτυπα) δεν κυβερνούν, τη θέση τους παίρνουν οι δημαγωγοί και οι « αργυρώνητοι» πολιτικοί. Σε σημείο, που βιώνουμε μια έντονη απαξίωση του πολιτικού κόσμου και τη βαθιά απαισιοδοξία απέναντι στην ανθρώπινη και κοινωνική πραγματικότητα.  Η ποίηση σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να δρα, ως ο καθρέπτης των κοινωνικών, πολιτικών και υπαρξιακών αγωνιών της εποχής της και να εκφράζει την « αθέατη πλευρά των πραγμάτων» και είναι το εργαλείο κριτικής απέναντι στις εξουσίες. Ο δε τίτλος επιλέχθηκε επειδή, έρχεται σε ευθεία συνάρτηση με το νόημα των ποιημάτων που περιλαμβάνονται στη συλλογή, όπου ο κόσμος, ως ψηφοφόρος αρνείται την αυτογνωσία καιπαραμένει συνένοχος, άκριτος, εθελόδουλος και συμμέτοχος στο καθεστώς σήψης που είναι πλέον επικυρίαρχο.


Π.Π. Τι είναι για εσάς « ΤΑ ΑΧ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»; Μια ποιητική καταγγελία, μια κραυγή ή μία πρόσκληση για αφύπνιση;

ΓΜ.Πρωτίστως είναι μια ποιητική καταγγελία, γιατί η ποίηση ήταν για εμένα ο πιο κατάλληλος τρόπος, δια μέσω του οποίου, θα μπορούσα να στείλω προσφορότερα το μήνυμά μου, αποκαλύπτοντας την απομόνωση, την απάτη και την αντίθετη σε κάθε έννοια ηθικής διαδικασία , που διαπερνά την πολιτική. Είναι μια κραυγή απόγνωσης και ταυτόχρονης οργής, για την διαπίστωση ότι η κοινωνία συστηματικά προάγει την εξαπάτηση εις βάρος της ποιότητας, της αξιοκρατίας και της αλήθειας. Αλλά κυρίως είναι μια πρόσκληση για αφύπνιση , δίνοντας πιστεύω φωνή σε όσους νιώθουν απογοητευμένοι από την διάψευση των προσδοκιών τους.