Π.Π. Τι θα θέλατε να μας πείτε για τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή και το ταξίδι ψυχής που αποτυπώνετε μέσα στους στίχους της;

Ζ.Ζ. Είναι η πρώτη μου ποιητική συλλογή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο τίτλος αποτυπώνει την ουσία και την κατεύθυνση των ποιημάτων μου. Μια αναδρομή στο ταξίδι της μέχρι τώρα ζωής μου. Μια ποιητική απεικόνιση βιωμάτων και εμπειριών. Μια προσπάθεια καταγραφής θετικών και αρνητικών παραστάσεων και στιγμών. Λάθη και συγνώμες. Επιτυχίες κι αποτυχίες. Αγάπες κι έρωτες που πέρασαν, αλλά άφησαν το στίγμα τους. Εμπόδια και επίτευξη στόχων. Σε αυτά διεισδύει η φαντασία και προσδίδει μια εικόνα ρομαντικοτραγική και ταυτόχρονα αυτοσαρκαστική. Όλα αυτά και πολλά ακόμη, συνθέτουν ένα θεατρικό σκηνικό στο οποίο, ο ήρωας ή οι ήρωες του εκάστοτε ποιήματος, καταθέτουν την ψυχή τους και τα συναισθήματα τους.


Π.Π. Στη συλλογή συναντάμε έντονα συναισθήματα, υπαρξιακές αναζητήσεις, μνήμες, έρωτα, πόνο και ελπίδα. Ποιο ήταν το συναίσθημα ή η ανάγκη που λειτούργησε ως βασικός πυρήνας έμπνευσης για τη δημιουργία αυτών των ποιημάτων;

Ζ.Ζ. Η ίδια μου η ζωή με ώθησε να συγγράψω την πρώτη μου ποιητική συλλογή. Μια εσωτερική ανάγκη για επαναπροσδιορισμό της πορείας της , διαμέσου παρελθοντικών αναμνήσεων. Μια εξωτερίκευση συναισθημάτων και σκέψεων, μέσα από το σουρωτήρι της γνώσης και της εμπειρίας. Μια προσπάθεια να ζητήσω μια συγνώμη από όσους έβλαψα, συνειδητά ή ασυναίσθητα. Ταυτόχρονα όμως βάζω στην θέση μου, όσους θα ήθελαν να ζητήσουν μια συγνώμη και δεν βρήκαν το θάρρος να το κάνουν. Μια προσωπική αλλά και συναδελφική- αλληλέγγυα έκφραση μετάνοιας. Κατά πρώτο λόγο προς τους άλλους και κατά δεύτερο προς τον εαυτό μας.




Π.Π.Στον πρόλογο αναφέρετε ότι η συλλογή είναι συνδυασμός ψυχικής κατάθεσης και αποκυημάτων της φαντασίας σας. Πώς βιώσατε εσείς ο ίδιος αυτή τη διαδικασία και τι μάθημα ή αποτύπωμα άφησε πάνω σας ως δημιουργό;

Ζ.Ζ. Η ίδια η διαδικασία, λειτούργησε ως λυτρωτική και αναγεννησιακή. Η συναισθηματική και πνευματική κατάθεση, έφερε κάθαρση στις ψυχικές και νοητικές μου λειτουργίες. Αφού αρχικά βυθίστηκα στις αμαρτίες του παρελθόντος, μπόρεσα να ανυψωθώ εγκεφαλικά και συναισθηματικά. Κατόρθωσα να ζητήσω συγχώρεση από τον ίδιο μου τον εαυτό, για όλα όσα του προκάλεσα τόσα χρόνια, με τις κατά περιόδους, παιδαριώδους μορφής συμπεριφορές μου. Ζήτησα μια συγνώμη και από όσους στην πορεία έβλαψα.  Η συγνώμη αυτή αντανακλά και τις συγνώμες που θα ήθελαν οι άλλοι να ζητήσουν, τόσο από άλλους, όσο και από τον εαυτό τους ενδεχομένως.  Το αποτύπωμα αυτής της εσωτερικής και εξωτερικής διεργασίας, με έκανε καλύτερο άνθρωπο.  Με έκανε να συναισθανθώ πρώτα τον εαυτό μου και μετά τους συνανθρώπους μου.  Λειτούργησε στην ουσία, σαν μια κολυμβήθρα προσωπικής εξιλέωσης , αλλά και άφεσης αμαρτιών των άλλων.